Optimaal FM, de radio waar je thuis hoort

 

In 1984 hoorde ik voor het eerst Madonna op de radio met het nummer “Holiday”. Ik vond het liedje allesbehalve bijzonder en dacht te maken te hebben met een heuse eendagsvlieg.
 
 Inmiddels zijn we 26 jaar en ruim 200 miljoen verkochte Madonna-platen verder. Ze mag nu gerekend worden tot de best verkopende vrouwelijke artiest ooit. We kunnen dus spreken van een kleine misrekening van mijn kant, maar ik ben dan ook gelukkig geen scout bij een platenmaatschappij. Anders was ik waarschijnlijk door het leven gegaan als een tweede Dick Rowe, de man die bij Decca ooit the Beatles afwees en daarmee één van de grootste blunders in de popmuziek beging. (Gelukkig compenseerde hij die fout weer door the Rolling Stones te contracteren.)
 
Als je de biografie leest van Madonna, lijkt dat een beetje op dat van een filmscript. Ze komt uit de buurt van Detroit in de staat Michigan. Haar volledige naam is Madonna Louise Veronica Ciccone. Haar vader is van Italiaanse afkomst, en haar moeder komt uit het Franstalige gedeelte van Canada.
 Al op 5 jarige leeftijd overlijdt haar moeder. Haar vader hertrouwt al gauw met de huishoudster. Uit dat huwelijk komen nog twee kinderen voort: Jennifer en Mario. Tussen de vader en Madonna loopt het niet helemaal lekker. Volgens de bio verwijt Madonna haar vader de dood van haar moeder, waardoor ruzies aan de orde van de dag zijn. Het past dan ook wel in de lijn van het verhaal dat Madonna op haar 18e het ouderlijk huis verlaat om naar New York te vertrekken, nadat ze nog een tijdje had gestudeerd op de Universiteit van Michigan en op de Christopher Flynn Ballet School.
 In 1976 stapt ze met 35 dollar in een taxi die haar aflevert op Time Square in het hart van New York, en daar is het allemaal zo’n beetje begonnen.
 
Naar het schijnt heeft Madonna het verhaal wel een tikkeltje aangedikt. Zo wil ze de pers doen laten geloven dat ze uit een arme familie komt en in een soort krot heeft gewoond, maar dat schijnt wat overdreven te zijn. Madonna komt namelijk uit een goede familie uit de middenklasse, maar ja, dat verhaal verkoopt minder.
 
Na gezongen te hebben bij wat punkbandjes en in het achtergrondkoortje van Patrick Hernandez (bekend van de discohit “Born to be alive”) wist ze in 1982 een platencontract in de wacht te slepen bij het label Sire. “Everybody” is haar eerste officiële single. MTV ziet Madonna wel zitten, en mede door dit tv-station lukt de zangeres het om een sexy en krachtige persoonlijkheid op te bouwen.
 
“Holiday” kwam op single uit, en werd niet alleen in Nederland een hitje maar ook in de rest van de wereld. “Like a virgin”, geproduceerd door Nile Rogers, deed het nog beter. En daar bleef het niet bij. “Material girl” volgde,  “Crazy for you”, “Into the groove” en ga zo maar door.  Ik moet toegeven dat ik “Material girl” nog wel een aardig nummer vond, maar de rest van de Madonna-liedjes kon mij gestolen worden. Ondertussen had ik ook wel in de gaten dat het hier niet meer om een eendagsvlieg ging.
 
De eerste keer dat ik bij Madonna zoiets had van: “Hee, dit is wel mooi”  was met “Live to tell”. Ook de single “Papa don’t preach” vond ik wel oké, maar daarna kwamen er weer een paar van die twaalf in één dozijn liedjes.
 
 In 1989 verscheen “Like a prayer”. Paus Joahnnes Paulus II was “not amused”.  Hij was vooral boos omdat er in de videoclip katholieke symbolen werden gekruist met erotiek. En dat past dan weer niet in de Leer van de Heer.  Hij riep dan ook iedereen op om de concerten van Madonna in Rome te boycotten. Je begrijpt dat mijn interesse meteen gewekt was. En eerlijk is eerlijk, ik vond “Like a prayer” toch wel een heel fijn liedje. Ik heb toen zelfs het album nog een tijdje geleend van een goede vriend van mij. Een paar nummers van de cd “Like a prayer” zijn zeker de moeite waard. Het was toen ook voor het eerst dat ik Madonna echt begon te waarderen.
 
Daarna volgde er weer een periode dat ik haar muziek niet zo boeiend vond, hoewel “Justify my love” wel weer een gunstige uitzondering was. Er verscheen een boek, “Sex”, wat veel Amerikanen schokten. Het album “Erotica” kwam daar vlak achteraan. Ondertussen had de diva ook al wat films op haar naam staan. Ik vond het in die tijd allemaal wel best.
 
In 1996 speelde Madonna de hoofdrol in de rockopera Evita van Andrew Lloyd Webber en Tim Rice. Ik kende de muziek al wel, want in 1977 was het al eens op plaat uitgebracht met Julie Covington als Evita. Ik was dan ook erg benieuwd naar de film. Eerlijk gezegd was ik verrast, want Madonna bleek opeens te kunnen acteren, en haar stem was met sprongen vooruit gegaan. In interviews zei Madonna dat ze hard gewerkt aan haar zangkwaliteiten voor deze film, en daar profiteerde ze ook van bij het opnemen van het album “Ray of light” uit 1998. En dat is eigenlijk de eerste cd van Madonna die mij overtuigde van haar kwaliteiten.
 
In 2004 was Madonna in Arnhem, en ik was er bij. De kritieken waren niet van de lucht. Volgens Elton John was alles geplaybackt. Dat leek me sterk, want op sommige momenten was Madonna niet helemaal zuiver op de graad. Maar dat deed verder niets af aan de geweldige show, want een spektakel was het. En dat vonden de fans ook. Het zou best kunnen dat sommige gedeelten niet live waren gezongen, maar who cares: de show zag er gelikt uit.
 
Wat je ook van Madonna vindt: Je kunt niet om haar heen, ook niet in de Hall of Fame. Dus je kunt je favoriete Madonna liedjes vanaf nu deponeren via jeroen@optimaal.fm . Een reactie achterlaten kan natuurlijk ook.

Hall of Fame

 

Welke plaat van Stevie Wonder komt op de Monumentenlijst? Wordt het "Superstition", "Master Blaster" of 'toch "I wish?" Ook "I ain't gonna stand for it"  en "Don't you worry 'bout a thing zijn genomineerd. Op het moment van schrijven van dit stukje (maandagmorgen 11 uur) kan er nog van alles gebeuren. Je kunt je stem dus nog doorgeven. Vanmiddag om kwart over 1 ga ik bekend maken welke van deze vijf titels op de Monumentenlijst terecht komt.